Kurt Vonnegut

miejsce urodzenia: Indianapolis, Stany Zjednoczone
data urodzenia: 1922-11-11
data smierci: 2007-04-11
w ofercie: Ksiązki

Prozaik amerykański, studiował biochemię na Uniwersytecie Cornella.
Urodził się w 1922 roku w Indianapolis w rodzinie niemieckich imigrantów. Jego ojciec był architektem. Matka cierpiała na chorobę psychiczną i popełniła samobójstwo.
Uczestniczył w II wojnie światowej, wzięty do niewoli, w 1945 roku przeżył bombardowanie Drezna. Po powrocie do USA ukończył studia. Uczęszczał do Cornell University, a potem studiował inżynierię mechaniczną w czasie pobytu w wojsku. Najpierw pracował jako reporter policyjny w Chicago, a potem w dziale PR dla General Electric w Nowym Jorku.

Miał trójkę dzieci z Jane Marie Cox, swoją szkolną miłością. Potem zaadoptował trójkę dzieci swojej siostry, gdy ta zmarła na raka. Wkrótce sprzedał swoje pierwsze opowiadanie dla magazynu "Collier" i zaczął pisać ich więcej, podejmując się jednocześnie różnych prac.

Od 1950 utrzymywał się z pisania opowiadań fantastycznonaukowych. Jego wczesne powieści również z początku klasyfikowano jako humorystyczne antyutopie z kręgu fantastyki.

Na wyróżnienie zasługują: Pianola (1952, Player Piano), Syreny z Tytana (1959, The Sirens of Titan), Matka noc (1961, Mother Night), Kocia kołyska (1963, Cat's Cradle), Niech pana Bóg błogosławi, panie Rosewater (1965, God Bless You, Rosenwater).

Pierwszym prawdziwym bestsellerem okazała się Rzeźnia numer pięć (1969, Slaughterhouse-Five) wstrząsająca opowieść antywojenna osnuta na wątkach autobiograficznych. Dopiero wówczas doceniono pisarza jako wysmakowanego eksperymentatora, wrażliwego na tragedię ludzkości. W kolejnych powieściach rozszerzył swoje poszukiwania nowych możliwości gatunku, próbując różnych technik metaprozy, czym zasłużył sobie na miano postmodernisty. Są to: Śniadanie mistrzów (1973, Breakfast of Champions), Slapstick (1976), Recydywista (1979, Jailbird), Deadeye Dick (1982).

Vonnegut stawia pytania o odpowiedzialność człowieka za los świata, nie rezygnując z celnej satyry na społeczeństwo amerykańskie z pozycji agnostyka, pacyfisty, krytyka ślepego patriotyzmu.

W najnowszych powieściach, Galapagos (1985, Galapagos), Sinobrody (1987, Bluebeard), powraca do będącej jego obsesją idei, że wszyscy jesteśmy żywymi tarczami, jeńcami technokratycznego świata masowych morderstw, katastrofy ekologicznej, odczłowieczonych wartości, z którego, jak sam powiada: "Osobiście wolę się śmiać (niż płakać), bo jest mniej do sprzątania".

Ten mistrz czarnego humoru, znana postać salonu literackiego, uważany za najpopularniejszego żyjącego pisarza amerykańskiego, cieszy się rzadko spotykanym uznaniem dwóch różnych kręgów odbiorców: masowych czytelników czasopism popularnych oraz elity intelektualnej, w tym studentów wyższych uczelni o krytyki literackiej.

Zmarł 11 kwietnia 2007 roku w wieku 84 lat.
Strona www: http://www.vonnegut.com/